ویژگی های فرهنگی و مذهبی بندرگناوه (معروف ترین غذای محلی)

ویژگی های فرهنگی و مذهبی بندرگناوه :

الف : ویژگی های فرهنگی و مذهبی بندرگناوه اینگونه است که دین و مذهب مردم روستاها مسلمان و پیرو شیعه اثنی عشری هستند و در شهر گناوه تعدادی اهل سنت وجود دارد . و همچنین ما لیست غذاهای محلی بندرگناوه را مرور کوتاهی میکنیم.

.

زبان و لهجه

در اصل زبان و لهجه یکی از اصلی ترین ویژگی های فرهنگی و مذهبی بندرگناوه میباشد که مپلا مردم روستاهای منطقه به زبان محلی و با لهجه لری و در گناوه به لهجه محلی بندری صحبت میکنند. با توجه به اینکه اصلیت مردم منطقه لر می باشد زبان مردم به لری نزدیک است. و با توجه به نفوذ استعمار در گذشته و وجود چاهه ای نفت در کوه های شرق منطقه و همسایگی با کشورهای عربی خلیج فارس می توان نفوذ لغات و اصطلاحات عربی و انگلیسی را به وفور دید.

لغاتی مانند ، تماته ، گلاس رول … از این قبیل هستند . زبان مردم ترکیبی است از لهجه های لری ، عربی ، انگلیسی و … که نفوذ لهجه لری با توجه به اصلیت آنها بیشتر است.

.

لیست غذاهای محلی بندرگناوه

لَلَک ( LALAK )‎

گندم را آسیاب کرده و آن را به صورت دانه های خیلی کوچک و ریز در می آورند و به آن لَلَک میگویند. طرز تهیه آن بسیار ساده و فوری می باشد یک عدد پیاز را سرخ کرده و بعد به اندازه کافی به آن آب و نمک اضافه کرده و در مقابل یک پیمانه للک باید دو پیمانه آب بریزیم، وقتی که آب جوش آمد للک را در آن ریخته و میگذاریم دم بکشد. در هنگامی که جیکه ( نوعی سبزی خودرو ) وجود داشته باشد از آن نیز در للک استفاده میشود که عطر و طعم خوبی به آن میدهد. للک معمولا همراه عدس و قلیه ماهی خورده می شود.

اُو موهی سور ( آب ماهی شور )

این غذا بیشتر در تابستان مورد استفاده قرار میگیرد. طرز تهیه آن به این صورت است که اواسط فصل بهار موقعی که ماهی خارو ، زرده یا قباد فراوان است این ماهی ها را بطور کامل شسته، تکه کرده و نمک میزنند و در دبه بزرگ گذاشته و وقتی که ماهی به رنگ قرمز درآمد از آن استفاده می کنند. این غذا هم ساده است و از موادی مثل ( بامیه ، بادنجان ، گوجه و ماهی ) تشکیل شده و با سبزی به نام ( پرپین ) و یا نان محلی هم آن را می خورند.

اَو کشک

یکی از این لیست غذاهای محلی بندرگناوه او کشک میباشد که ساختن کشک به این صورت است که ماست را تبدیل به دوغ میکنند سپس دوغ را می پزند تا آب خود را از دست بدهد دوغ پخته شده که آب خود را از دست داده رنگ آن کمی تیره میشود و مقداری نمک به آن اضافه می کنند. در اصطلاح محلی به آن ( دُووا ) میگویند پس دووا را در درون کیسه ای پارچه ای ریخته و در جایی آویزان میکنند تا آب خود را کامل از دست بدهد و وقتی که آب آن خارج شد آن را بیرون می آورند، اکنون دووا مانند خامه سفت شده است و آن را به صورت گلوله هایی به اندازه زردآلو در می آورند و در آفتاب میگذارند تا خشک شود پس از خشک شدن ۴ یا ۵ عدد از این کشک ها را درون ( جوون ) که مانند هاون بوده و مخصوص این کار است می اندازند و مقداری آب روی آن میریزند و به مدت ۳ تا ۵ دقیقه با چوب هایی که مخصوص این کار است روی آن ضربه میزنند در این لحظه آب درون ( جوون ) مانند دوغ شده است که به آن او کشک دو میگویند.

رنگینک

در فصل تابستان وقتی که رطب تازه وجود دارد این شیرینی را تهیه می کنند به این صورت که مقداری رطب را در ظرفی مناسب به طور منظم می چینند و بعد آرد را درون روغن سرخ کرده و روی رطب می ریزند و بعد روی آن را شکر و مغز گردو و زنجبیل می پاشند.

حلوا خرمایی

هسته های خرما را جدا کرده و در درون روغن حیوانی که مردم منطقه به آن ( روغن خَش ) می گویند، و آرد که پخته شده است می گذارند و آن را با دست مخلوط می کنند و خرما به صورتی کاملا نرم تبدیل می شود، سپس مقداری از ( روغن خش ) را روی آتش گذاشته تا گرم شود سپس مقدار کمی للک به آن اضافه میکنند و درون حلوا خرمایی را با دست گود کرده روغن و للک را درون آن می ریزند. اکنون حلوا آماده است و تکه هایی حلوا را جدا کرده، درون آن روغن می زنند و میل می کنند. به این حلوا در اصطلاح محلی حلوای ( سَردَ بُندُو ) می گویند. البته همیشه به همراه دوغ مصرف می شود.

.

نان محلی

مرسوم ترین نان روستاها ( نان تیری یا نان نازک ) می باشد البته نان های مختلف دیگری نیز توسط زنان پخته می شود مانند ( گِرده – تَپَک – بَلبَل ) که بسیار خوشمزه هستند. قبل از عید سعید فطر زنان روستایی برای پذیرایی از مهمانان نان های مخصوص درست می کردنند مانند ( نان – شیرین – نان زرد و کاکل ). برای تهیه نان شیرین در خمیر آن از ، شکر ، گلاب، هل و شیره و دارچین و و زنجبیل استفاده می کنند، بعد خمیر را بوسیله تیر یا ( وَردَنِه ) بطور کامل باز کرده تا قطر آن دو یا سه سانتیمتر شود سپس آن را می پزند.

.

تنداز ( Tandaz )‌

یکی ازلیست غذاهای محلی بندرگناوه که بسیار خوشمزه می‌باشد تنداز است. این غذا ترکیبی از ماهی ، سبزی و برنج است.
در معیار فارسی به آن سبزی پلو ماهی می گویند. ابتدا پیاز و سبزی ( شوید ، گشنیز و شنبلیله ) را در ماهی تابه سرخ می کنند سپس ماهی ها را قطعه قطعه کرده روی سبزی ریخته و سرخ میکنند.

بعد از آن برنج دم کشیده را در قابلمه می ریزند و ماهی و سبزی را لای آن می گذارند و دوباره روی آن برنج می ریزند و می گذارند تا دم بکشد. البته قابل ذکر است که تنداز را با هر ماهی نمی توان پخت، ماهی مخصوص تنداز عمدتا سرخو راشگو ، حلوا و شوریده است.
شکل دیگر تنداز را که با اضافه کردن لوبیا چشم بلبلی و کمی حالت نرم تر دارد ( لَخلاخ ) میگویند.

همچنین میتوانید دیگر مطالب معروف ما نظیر شیوه های صید ماهی در جنوب کشور ، جنابه تاریخی و حتی محصولات آرایشی بسیار پرفروش گناوه سایت نظیر پک 6تایی رژ لب ، پک 6تایی رژ لب , Original strawberry blush pack و سرم ابرسان لورال مخصوص پوست خشک اورجینال را با بهترین قیمت ایران از بندرگناوه خریداری نمایید.